Krzysztof Zygma, dyrektor Muzeum Regionalnego w Radomsku, w grudniu ubiegłego roku napisał list do Pana Juliana Becka redaktora naczelnego Dziennika Łódzkiego. W liście czytamy m.in.: Od dłuższego czasu oburzony jestem postępowaniem dziennikarzy Dziennika Łódzkiego z Radomska. Artykuł „Pacyfikacja w krainie uśmiechu” jest najlepszym przykładem braku rzetelności, odpowiedzialności i honoru radomszczańskiej redakcji.
- W ostatnim czasie dużo mówi się i pisze na temat Muzeum Regionalnego w Radomsku. Publikacje zamieszczane na łamach tej gazety są nieprawdziwe i rzucają cień na placówkę, którą kieruję. Nie chcę nazwać tego atakiem na moją osobę, ale często odnoszę wrażenie, że niestety tak jest. Ponieważ sprostowania i listy otwarte wysyłane na adres redakcji nie są publikowane, a rozmowy z Andrzejem Młynarskim, dyrektorem radomszczańskiego oddziału „DŁ”, pozostają bez odzewu, postanowiłem wypowiedzieć się na łamach Pani gazety – mówi dyrektor Zygma.
RADA MUZEUM
Kilka miesięcy temu było dużo hałasu o to, że przy muzeum nie działa rada muzeum. Kiedy w końcu radę powołano, zaczęto krytykować jej skład oraz sposób wyboru. Dyrektor Zygma całą sprawę zamyka w dwóch zdaniach: Rada Muzeum działająca przy Muzeum Regionalnym w Radomsku nie jest „kolejnym gremium politycznym”. Została powołana zgodnie z obowiązującym prawem.
- W ustawie z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach w art. 11 §1 czytamy: „Przy muzeum państwowym i samorządowym działa rada muzeum, której członków powołuje właściwy podmiot”. W naszym przypadku jest to Rada Miasta. Należy pamiętać o tym, że zanim muzea przeszły pod kierownictwo samorządów podlegały Ministerstwu Kultury. Dziesięć lat temu weszła w życie wspomniana wcześniej ustawa wprowadzająca obowiązek powoływania rad muzeów. W radomszczańskiej placówce rada muzeum została powołana w roku bieżącym, dokładnie 13 marca. Pragnę podkreślić, że nie mając rady nie byliśmy wyjątkiem na muzealnej mapie kraju. W innych muzeach rady są w trakcie tworzenia, albo w ogóle nie istnieją np. w Piotrkowie Trybunalskim lub powstały niedawno np. w Bełchatowie.
Z chwilą objęcia stanowiska dyrektora muzeum - brak rady muzeum zgłaszałem w Urzędzie Miasta m.in. ówczesnemu rzecznikowi prezydenta miasta, Katarzynie Brackiej. Wiem, że rzecznik prasowy nie ma w zakresie swoich obowiązków tworzenia rady. W zakresie obowiązków każdego pracownika jest natomiast zapis mówiący o sumiennym wykonywaniu swoich obowiązków. Katarzyna Bracka, jako dobry pracownik, powinna udać się do swojego szefa czyli prezydenta miasta i powiedzieć: „Panie prezydencie, jest nowy dyrektor, sygnalizował, że nie ma rady muzeum itd., itd.”. Pani Bracka, jako rzecznik prasowy, nie zajęła się tą sprawą. Powróciła do niej dopiero po latach, jako dziennikarka „DŁ”, wywołując wielki szum medialny. Myślę, że Kasia do dzisiaj nie może pogodzić się z tym, że nie pracuje już w Urzędzie Miasta. Cała jej działalność dziennikarska to nieustanna, prywatna walka, chęć zemsty i rewanżu Powróćmy jednak do rady muzeum. Kiedy Redaktor Bracka krzyczała o braku wspomnianej rady, radny miejski Pan Radosław Zatoń na łamach innej lokalnej gazety krytykował jej skład oraz sposób wyboru. Według Pana radnego, źle się stało, że do rady nie weszli wszyscy zgłoszeni kandydaci. Owszem, ustawa przewiduje, że rada może składać się z 15 członków. Wybierając ośmioosobową radę przyjęliśmy standard obowiązujący w muzeach podobnych do naszej placówki. Uważam, że byłoby absurdem, gdyby w Muzeum Regionalnym, zatrudniającym 13 osób, funkcjonowała 15-osobowa rada.
Korzystając z okazji, pragnę poinformować, że do tej pory rada spotkała się dwa razy. Podczas pierwszego spotkania został przyjęty regulamin rady oraz nastąpił wybór przewodniczącego. Został nim pan Jacek Kaszyński, członek Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Oddział w Radomsku. Na drugim spotkaniu rada zapoznała się z działalnością muzeum, przedstawiłem plan zarówno merytoryczny i finansowy placówki na 2006 r. oraz zdałem relację z wykonania planu za 2005 r. Kolejne spotkanie rady muzeum odbędzie się po wakacjach.
GALERIA PIWNA
W lokalnej gazecie „Co nowego”, będącej cotygodniowym dodatkiem do „Dziennika Łódzkiego”, w lutym pojawił się artykuł pt. „Galeria piwna” krytykujący zorganizowanie przez Muzeum wystawy obrazów radomszczańskiego artysty Stanisława Imienińskiego w pubie „Noworadomsk”.
- Organizując wystawy w innych miejscach niż muzeum – w tym również w pubie – nie robimy nic złego. Przecież to nic nowego i odkrywczego w skali świata i kraju, no może w skali Radomska – tak. Niestety lub jak kto woli na szczęście minęły czasy, kiedy wypełnione po brzegi autobusy przywoziły dostojnych działaczy, pracowników i żołnierzy do domów kultury, teatrów, muzeów czy filharmonii. Obecnie kultura musi wychodzić do ludzi. Powiem więcej, musi ich atakować. Odkąd jestem dyrektorem radomszczańskiego muzeum, zorganizowaliśmy kilka nietypowych wystaw, np. w banku, w klasztorze oo. Franciszkanów, w ZUS-ie,w szkołach, w klubach, oknach i na ulicy. Wszystkie cieszyły się dużą popularnością. Nie widzę nic złego w tym, aby wystawy organizowane były również w pubach, czyli miejscach, gdzie chętnie spotykają się młodzi ludzie. Wystawa prac Stanisława Imienińskiego została zaprezentowana w pubie „Noworadomsk”, ponieważ od dawna współpracujemy ze sobą. Kilka lat temu, kiedy ów pub powstawał, przyszło do mnie dwóch jego właścicieli. Poprosili o udostępnienie starych pocztówek z okresu Noworadomska. Przystałem na to. Reprodukcje tychże pocztówek do dzisiaj zdobią ściany lokalu, a przy kominku umieszczona jest oprawiona karta, na której znajduje się krótki rys historyczny naszego miasta oraz informacj o Muzeum Regionalnym w Radomsku. W pubie „Noworadomsk” odbył się również pokaz najstarszego zdjęcia Radomska oraz nowo zakupionej mapy Noworadomska. Wymienione pokazy, spotkania, których organizatorem było Muzeum Regionalne, przyciągnęły starszych i młodszych mieszkańców Radomska. Pojawiło się na nich również wiele nowych osób, których wcześniej nie widziałem w swojej placówce. I o to właśnie chodzi. Trafiony pomysł jest naszym sukcesem. Tym bardziej, że akcje te nic muzeum nie kosztują. Nie ponosimy żadnych, podkreślam żadnych kosztów mając darmową reklamę i promocję naszej placówki.
Po wystawie prac Stanisława Imienińskiego na łamach „DŁ” pojawił się artykuł pt. „Galeria Piwna”, krytykujący pomysł i przebieg imprezy. Nie zgadzam się z żadnym zdaniem tej publikacji. Już sam tytuł jest manipulacją. Gościom, którzy uczestniczyli w otwarciu wystawy, była podawana lampka wytrawnego czerwonego wina, a nie piwo. Głodnemu chleb na myśli to po pierwsze, a po drugie zastanawiam się jak można napisać artykuł o jakimś wydarzeniu kulturalnym nie uczestnicząc w nim. W całej sprawie najbardziej oburzające jest jednak to, że ilustracją do artykułu „Galeria Piwna” było zdjęcie pochodzące z zupełnie innej wystawy. Dokładnie z wystawy poświęconej zmarłej żonie Stanisława Imienińskiego – Irenie, zorganizowanej w sierpniu 2005r. w Galerii Muzeum. Żaden szanujący się dziennikarz nie dopuściłby się takiego przekłamania Znam Irka od lat i myślę, że jest mu wstyd za to wszystko co wypisuje w tym „dziwnym” dodatku.
KOLEKCJA IMIENIŃSKIEGO
Dyrektor Zygma uważa, że redaktor Katarzyna Bracka swoimi publikacjami próbuje skłócić środowisko radomszczańskich twórców. Zastanawia się ponadto, dlaczego dziennikarka wyśmiewa propozycję przewodniczącej Rady Miasta, Marii Wrony, która zaproponowała, aby dieta radnego, który nie uczestniczył w sesji, była przekazywana na zakup obrazów rodzimych twórców.
- Podczas otwarcia wystawy najnowszych prac Stanisława Imienińskiego w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Radomsku, pozwoliłem sobie głośno wyrazić swoje marzenie, aby w muzeum powstał dział sztuki współczesnej, przede wszystkim nastawiony na gromadzenie prac naszych rodzimych artystów, np. Stanisława Imienińskiego, Zdzisława Wiatra, Marzeny Zacharewicz i wielu innych. Mówiłem również o tym, że realizację marzeń uniemożliwia brak funduszy. Obecna na otwarciu przewodnicząca Pani Maria Wrona zaproponowała, że zakupi wspomnianą kolekcję i przekaże ją do naszej placówki. Potrzebne pieniądze można zaoszczędzić nie tylko, jak to się mówi, na kawie, herbacie czy papierze do ksero, ale i na dietach radnych, dodała Pani przewodnicząca. Chodziło o to, że pieniądze radnych, którzy nie uczestniczyli w posiedzeniach, byłyby również przeznaczane na zakup obrazów. Bardzo dobry pomysł. Nie przypadł on jednak do gustu Katarzynie Brackiej, która w „DŁ” wyśmiała inicjatywę przewodniczącej. W szczególny sposób odniosła się do wspomnianych diet. Wystosowała nawet sarkastyczny apel do radnych: „Radny, nie idź na sesję, będziesz mecenasem”. Takie, a nie inne podejście redaktor Brackiej do tematu świadczy o braku zrozumienia dla kultury i sztuki oraz braku szacunku dla rodzimej twórczości. Mnie osobiście nie obchodzi, czy pieniądze na zakup obrazów będą pochodzić z diet radnych, czy ze składek pracowników radomszczańskiej redakcji „DŁ”. Najważniejsze jest to, że obrazy zostaną zakupione i trafią do muzeum. Dziennikarka w swoim artykule podjęła również próbę skłócenia środowiska artystycznego. Sugeruje, że moja powszechnie znana przyjaźń z Imienińskim zadecydowała o tym, że to jego, a nie np. Zdzisława Wiatra prace, zostaną zakupione w pierwszej kolejności. Nic bardziej mylnego. Uważam, że zarówno Stanisław Imieniński, jak i Zdzisław Wiatr to wielcy artyści, a ich twórczość sięga najwyższej półki sztuki. Bardzo chciałbym, aby do naszego muzeum trafiły prace wszystkich radomszczańskich twórców. Przypomnę również, iż w ubiegłym roku grafikę jubileuszową na zlecenie naszej placówki wykonał właśnie Zdzisław Wiatr. Szkoda, że Zdzisław został wmanipulowany w całe to zamieszanie. Niestety są w naszym mieście osoby, które robią wszystko, aby radomszczańską kulturę zmienić w kulturwę. Przepraszam, chyba trochę przesadziłem.
POLITYKA
Kilka miesięcy wstecz, na łamach lokalnej prasy, pojawiła się informacja, że Krzysztof Zygma, dyrektor Muzeum Regionalnego w Radomsku, w jesiennych wyborach samorządowych zamierza ubiegać się o fotel prezydenta. A oto, co w tym temacie usłyszałam od pana Krzysztofa.
- Jako młody człowiek w 1983roku z zespołem AFT 2 w Jarocinie śpiewałem „Wyrwać się nie mogę tłum pożera mnie nie chcę iść tą drogą zostawcie mnie!” Po ponad dwudziestu latach często powracam do tej piosenki. Całe życie staram się iść swoją drogą. Nigdy nie należałem i nie należę do żadnej partii politycznej, co nie oznacza, że nie mam swojego zdania na tematy społeczno-polityczne miasta, kraju i świata. Nigdy nie byłem i nie jestem niczyim pionkiem. Staram się być lojalny w stosunku do przyjaciół i osób, które mi w życiu pomogły. Nie mam nic przeciwko żadnej partii politycznej, żyjemy przecież w wolnym demokratycznym kraju. To co wypisują o mnie niektóre lokalne gazety uważam za kompletną abstrakcję, w skrócie kab. (śmiech). A tak całkiem poważnie, to cieszę się, że moje nazwisko jest kojarzone z kulturą, a nie polityką. Niech tak pozostanie.
Krzysztof Zygma, dyrektor Muzeum Regionalnego w Radomsku, w grudniu ubiegłego roku napisał list do Pana Juliana Becka redaktora naczelnego Dziennika Łódzkiego. W liście czytamy m.in.: Od dłuższego czasu oburzony jestem postępowaniem dziennikarzy Dziennika Łódzkiego z Radomska. Artykuł „Pacyfikacja w krainie uśmiechu” jest najlepszym przykładem braku rzetelności, odpowiedzialności i honoru radomszczańskiej redakcji.
