Wygraliśmy w Radomsku los na loterii. Tą główną nagrodą bardzo trudną do oszacowania jest małżeństwo Zygmów, które to porzuciło wielką Łódź i postanowiło przenieść się na głęboką prowincję do Radomska. Głęboką nie dlatego, że bez tradycji tylko głęboką, bo na krańcach wojewódzkich usytuowaną. Patriotyzm lokalny i ogromny szacunek do niezwykle interesującej historii Radomska i całego regionu nie pozwala mi użyć określenia, że moje miasto jest zadupiem, bo nie jest i nigdy nie było. Nie było i nie będzie nawet dlatego, że w zasobach miasta są tacy ludzie jak Zygmowie. Nie bierni, nie mierni, a mu wierni.
Pamiętam ten dzień, gdy Krzysztof Zygma po objęciu funkcji dyrektora muzeum przyjął zaproszenie do redakcji na filiżankę kawy i w czasie tego pierwszego rozpoznawczo - badawczego spotkania wymienialiśmy poglądy o przyszłości kultury miasta, jej rozwoju i najbliższych perspektyw. Wówczas bardzo nieśmiało nawiązałem w swoim zdaniu o tradycjach muzycznych i teatralnych Radomska. Bardziej o teatralnych, bo zdawałem sobie sprawę, że rozmawiam z zawodowym dobrze wykształconym aktorem, a do tego dziennikarzem, któremu nie był obcy mikrofon radia Łódź. Zapytałem swojego rozmówcy, czy mając w mieście dwójkę zawodowych profesjonalistów w zakresie teatru możemy doczekać się jakiejś zawodowo - amatorskiej grupy scenicznej. Oczywiście miałem na myśli Krzysztofa Zygmę i jego małżonkę Anitę Pawlak - Zygmę. Przez chwilę dyrektor muzeum nie zareagował, ale po upływie kilku minut wrócił do ruszonego przeze mnie tematu oświadczając, że tak od razu w biegu nie da się stworzyć sceny teatralnej, która zostanie przyjęta przez radomszczańskiego widza entuzjastycznie i zaistnieje trwale.
Minęło parę lat i stało się. Przeszło dwa i pół tysiąca ludzi obejrzało stworzone w Radomsku misterium "Żale Matki Bożej Bolesnej ", w którym główną rolę zagrała Anita Pawlak - Zygma z urodą, temperamentem i odpowiedzialnością, niezwykle precyzyjnie oddając postać skromnej na cierpienia Matki Chrystusa.
Pierwsze spotkanie z "Żalami ..." miało miejsce w moim przypadku na terenie kościoła parafialnego w Gidlach, gdzie podziwiając kunszt, doświadczenie aktorskie i przebojowość aktorki Anity na zewnątrz i wewnątrz świątyni obserwowałem reakcję tłumu uczestników spektaklu. Było coś niesamowitego w tym spektaklu nie tylko ze względu na prezentację poezji staropolskiej i dawnych pieśni wielkopostnych przez zawodowca Szczepana Szczykno, ale reakcja widzów, którzy w pewnym momencie poprzez łzy i szlochanie stali się uczestnikami widowiska szczerze go przeżywając.
O "Żalach..." mówiło się w całym regionie jeszcze długo po zakończeniu ich prezentowania. Mówi się do dziś i będzie się mówiło nadal, bo nastąpiło ich wznowienie. Namawiam więc wszystkich, którzy nie zetknęli się z główną bohaterką spektaklu Anitą Pawlak - Zygmą i grupą aktorów - amatorów, by skorzystali z okazji. Warto. Przy okazji warto docenić zaangażowanie się w ten teatr samego Krzysztofa Zygmy. Ten człowiek potrafił wokół siebie zgromadzić grupę fantastycznych ludzi, i młodych, i starszych. Potrafił wykorzystać niezwykle ważną postać kultury regionu. Mam tu na myśli Michała Zaskórskiegio, twórcy teatru " Animacja" z Żytna oraz talent plastyczki Joanny Sroczyńskiej z Miejskiego Domu Kultury. Potrafił zarazić "Żalami..." Violettę i Pawła Ojrzyńskich, którzy "Żalom... " nadali ze swoim chórem fantastyczną oprawę muzyczną. Znalazł też dojście do grupy chórzystów od "Moniuszkowców". Trzeba być nieprzeciętnie upartym i konsekwentnym organizatorem oraz niezwykle zdolnym menedżerem, by przy zaangażowaniu skromnych środków stworzyć niepowtarzalne dzieło.
To, że "Żale..." stały się dziełem niech świadczy chociażby czynny udział fotografików z Towarzystwa Fotograficznego im. Edmunda Osterloffa w Radomsku, którzy swoje fotografie prezentują do dzisiaj na okolicznościowej wystawie w Muzeum Regionalnym. No i wreszcie finał, a zarazem start kolejnej inicjatywy. Tym razem obrazy namalowane przez Stanisława Imienińskiego, którego nie muszę osobno przedstawiać. Zrobiła to cudnie Beata Anna Symołon we wstępie do katalogu wystawy, której otwarcie transmitowane przez Radio Łódź miało miejsce w niedzielę 17 lutego.
W dniu tym Zygma, a właściwie Zygmowie zaliczyli kolejny sukces. Tygodnik "Niedziela" dołączył do wydania płytę CD z nagraniem radomszczańskich "Żali...". Poszło to wydanie z wizerunkiem aktorki Anity wcielonej w postać Matki Boskiej Bolesnej na tytułowej stronie na cały świat. Ta płyta również nie kosztowała Radomska, bo zafundował ją wydawca "Niedzieli".
Splot zdarzeń jakie miały miejsce i będą jeszcze miały miejsce w związku z "Żalami..." i dzięki "Żalom..." to coś najcenniejszego dla Radomska. To promocja miasta w regionie, w Polsce i na świecie. I w tym miejscu należy się zdanie, które wypowiedziałem w tytule felietonu. Dziękuję Ci Krzysztofie. Dziękuje, bo nie wiem, czy kogoś z władz doceniając wysiłek Twój i wielu ludzi będzie stać na to jakże ważne dla profesjonalnego aktora, menedżera i promotora Radomska słowo. Nie wiem też, czy lokalni dziennikarze dostrzegą to, co nie jest trudne do dostrzeżenia i na swoich łamach, czy ekranie napiszą oraz powiedzą proste słowo: dziękuję.
Wygraliśmy w Radomsku los na loterii. Tą główną wygraną jest małżeństwo Zygmów. Chyba już to pisałem... Skleroza, cholera jasna.
